قافیهبازی بداهه
در صفحهای به نام نمکستان بداهه دوستی به نام میم بحرینی یک بیت برای شروع بداههگویی قرار داده بودند
هرچه که هستم نمکستانیام // خوشدلم از این که تو می خوانیام
این هم ابیاتی که حاصل طبعآزمایی من است ببخشید که از نظر موضوعی خیلی پراکنده است اما بالاخره همین است ظاهر و باطن!!
قافیهبازی بداهه
شاعری از این نمکستان شدم // چاکرتان محسن مردانیام
باز نشد قفل ، چه شد پس کلید؟ // دلخور از آن وعدهی روحانیام!!
من متنفر ز ریا هستم و // پای شتر نیست به پیشانیام
مهر و وفا نقطهی ضعف من است // عشق شده باعث ویرانیام
موقع افظار «کلوا و شربوا» // خوبترین آیهی قرآنیام!!
آخر ماه است و نیامد حقوق // غمزدهای خسته چو زندانیام!!
در رمضان، تشنگی و گشنگی // داده خدا موقع مهمانیام!!
بسکه خطا کرده و رفتم به چاه // چاه نشین یوسف کنعانیام
نیست حضور دل من در نماز // مشکل من نیت شیطانیام!!
گشتم و افسوس چراغی نبود // در شب طولانی و ظلمانیام
بسکه سر و کله زدم با خران // مدعی تاج سلیمانیام!!
گشته فرنگی کلمات زیاد // در سخنم پردهی نادانیام
بسکه چو «محمود» توهم زدم // صاحب یک هالهی نورانیام
زین همه جلاد مسلمان نما // شرمزده، من ز مسلمانیام
زندگیم بسکه پر از رنج بود // شکر خدا خضر نیام، فانیام!!
مثل همه هموطنان بنده هم // منتظر دورهی ارزانیام
شاعرم و موقع طنزآوری // تیزتر از چاقوی زنجانیام
حاصل این شعر و هنر نیست جز // مفلسی و بی سروسامانیام
محسن مردانی
28 خرداد ماه 1394