یکی بود یکی نبود

غم و شادی
(شعری بر اساس یک عکس)

در کنارم نشسته‌ای آرام // با تنی ناتوان و قلبی پاک

گویی از آسمان و عرشِ خدا //یک فرشته قدم نهاده به خاک

تنِ معلول و روحِ معصومت// دور از هر تباهی و نیرنگ

فرصتی هست، می‌نوازم نِی // گوش کن جانِ من، به این آهنگ

دلنشین است، گرچه ناله‌ی نِی // در درونش ولی، غمی دارد

جنسِ چوب و میان تهی، اما // خبر از رنجِ آدمی دارد

نِی هم از دستِ مردمان، بسیار // زخم‌هایی به جسم و جان دارد

از همین زخم‌ها، چنین سوزی // در سخن‌های بی‌زبان دارد

زندگی رنج و غم اگر دارد // گاه، اما مجالِ شادی هست

نَبَری لذتی از آن فرصت// بی‌گمان زود می‌رود از دست

می‌زنم نِی، تو نیز شادی کن // از تهِ دل بخند، کودک من

چند لحظه غنیمتی باشد // فارغ از رنج و درد و غم بودن

محسن مردانی
دی ماه 1394