یکی بود یکی نبود

بداهه اوائل مردادماه در صفحه نمکستان بداهه

شروع این بیت آقای میم بحرینی:
بیا شاعر؛ چه هنگام فرار است؟ // بداهه باز اینجا برقرار است

در ادامه اشعاری که سروده‌ی من است می‌آورم(ابیاتی که بدون نام شاعر است) و چند بیت نقل قول از دیگر دوستان(با آوردن نام شاعر)

نگو مضمون تازه نیست موجود // به چشم باز مضمون بی‌شمار است

ولی هر حرف و مضمونی نگو چون // گروهی هست نام او فشار است!!

میم بحرینی-  بگو حرف دلت را صاف و ساده // نگو که بر دهان من مهار است

بگویم من اگر، رفتم به زندان // در آنجا کار اینجانب که زار است!!

در اینجا حرف حق گفتن چه سخت است // به نوعی مثل بازی در قمار است!!

ولی حق گفتن شاعر در این مُلک // ز فردوسی طوسی یادگار است

ندارد با تو کاری گر که شعرت // فقط درباره‌ی عشق نگار است!

میم بحرینی- یکی از صد به واقع شاعرند و // بقیه ناظمند آن بیشمار است

ولی حق گویی شاعر اگر مُرد! // برایش اعتبار و افتخار است!!

بیا محسن تو از این بحث بیرون // تو را پس با سیاست، گو چه کار است!!

میم بحرینی - سیاست کار مردان سیاسی ست // و کار ما فقط شعر و شعار است

جناب میم بحرینی ببخشید // که شعرم تیغ تند و آبدار است!!

میم بحرینی- شما ای دوست صاحب اختیارید // و ابیات تو در شاهوار است

میم بحرینی-  به نام تو بداهه شد معطر // به ابیاتت نمکدان وام‌دار است

س.سرودی- ندارم وقت جولان در بداهه // زمان پختن و صرف نهار است

س.سرودی- یکی پایم بود در مطبخ آن یک... // برِ رایانه و دستم به کار است

بپز بانو ناهارت را که ایمان // برای گشنه ها بی اعتبار است!

ب.اللهیاری-  شکار دلبران پیر و پاتال // مرا هر روز در دستور کار است

ولی باقر بگو، پس دلبر پیر // چه سودی داشت، گر کارت شکار است!...

چه سود از این توافق‌ها که بنزین // برای ما همان لیتری هزار است!!

ب.اللهیاری- زنم جنگاوری بس دلفریب است // ملاقه دست او چون ذوالفقار است

عزب اوغلی نگیری زن، ببین من // چگونه روزهایم ، شام تار است!!

میم بحرینی- ولیکن خانه ای بی زن مبادا // که بی زن کار مردان زار زار است

برای این بداهه ، شاعرانی // فراوان از یمین و از یسار است!!

گلستان شد خراب و رفت بلبل // زمان جلوه‌های زاغ و سار است!

ز دشمن ها «کری» هر چند بد نیست // «ناتانیاهو» ولیکن نابکار است!!

س.سرودی- نگردد بهتر اوضاع زمانه // توافق هم دروغی شاخدار است

میم بحرینی - تو خوردی خربزه،من پای لرزش...// خطاب من به اهل گرمسار است

س.سرودی- بوَد محمود از آن شهر مذکور // عجب پس لرزه هایش بی‌شمار است!

بیا در «شهرضا» هنگام پاییز // که معروف است محصولش انار است

بسی کنسرت موسیقی به هم خورد // ولی آزاد بانگ قارقار است!!

وطن شد خونه‌ی مادربزرگه //که جنگ مخمل و هاپو کومار است!!

دوباره انتخابات است و مجلس // همان ماست است باز و آن تغار است!!

میم بحرینی- انار شهرضا...کردی کبابم// دل من از برایش غصه داراست

میم بحرینی - چو مهر آید ازاینجا کاروانی// به سوی شهرضاتان رهسپار است

چو گفتم شاعرم ، دلدار من گفت // تو بالاخانه‌ات گویی اجاره‌ست!!

شدم عاشق، غلط کردم که این قلب// به دست دلبرِ من، پاره‌ پاره ست!!

جوان، پرخاشگر، موهای سیخ سیخ // خروسی گوییا از شهر لار است!!

چه کرده داعشی، با نام اسلام // مسلمان نیست، گویی گرگ هار است!!

زنان را راه در استادیوم نیست // تو گویی دوره‌ی اصحاب غار است!!

اگر مردانگی شد زن ستیزی // از آن مردی مرا ننگ است و عار است

شود از شعر من تقدیر، آن روز // که جسمم خفته در خاک مزار است!!

س.سرودی - چه کرده محسن مردانی ما // برای شهرضا این افتخار است

بلی تلخ است حرف حق که گفتند // حقیقت مثل پایان خیار است!!

البته در نسخه بدل نوشته شده «مثل آن جای خیار!» است که فاقد وجاهت اخلاقی است!!